در این شماره می‌خوانید:

-رفتار حکیمانه در خدمات پزشکی

- گذری بر مبانی طب سنتی ایران، بخش دوم

- جراحی در ایران قدیم

- نگاهی به کتاب «حفظ صحت» و مؤلف آن میرزا علی‌خان ناصرالحکما

- دارالفنون تبریز

- تدابیر زمستان

درباره شیردهی بیشتر بدانیم

- بهداشت قاعدگی و دانش مردمی

- دو موفقیت جدید بین‌المللی برای داروی حصا-آ

- کندر

- شیرین بیان از گذشته تا کنون

- زیان‌های زیاده‌روی در خفت و خیز (رابطه جنسی)

- بیماری‌های گوارشی در طب سنتی ایران

- خوراک سالم (شیر بادام، سس سالاد سنتی، سس جوانه گندم)

- پزشک ایرانی، پرسش و پاسخ ایرانی

- اخبار طب سنتی ایران

- معرفی کتاب

برای

«مردگان این سال»

که  «عاشق‌ترین زندگان بوده‌اند»

پیوند دانلود

لشکر پادشاه قدرتمند سلوکی، «دمتریوس» را افسران «مهرداد یکم» در ماد شکست داده و «دمتریوس» فرامانروای آنان را نزد «مهرداد یکم» پادشاه اشکانی، به دشت اترک (شیروان، بجنورد و گرگان امروزی) فرستادند. «مهرداد» با آمدن «دمتریوس» جشنی برگزار نمود و دختر خویش را به توصیه ریش‌سپیدان پارت به او داد که این کار در آینده چنان نتیجه مثبتی برای ایران داشت که کسی تصور نمی‌کرد و آن انهدام کامل سلسله سلوکی بود.

مدتی بعد در هنگامه جشن و سرور سالروز زاده شدن «مهرداد» فرمانروای ایران، یکی از تاجران سرشناس بارها از او به بزرگی یاد کرد و گفت امنیت امروز ایران به دست باکفایت شما بوده است و چنین و چنان. می‌گویند «مهرداد» که از آغاز مجلس خموش بود و به سخن رایزنان و بزرگان گوش می‌داد، به سخن آمده و گفت: «آرامش مردم کار من است و اگر از این کار برنیایم شایسته این تخت و تاج نیستم».

ارد بزرگ اندیشمند کشورمان می‌گوید: «نگهبانی از داشته‌های یک کشور، برای فرمانروا یک قانون است و انجام آن خودستایی ندارد».

«مهرداد یکم» جنگاوری به تمام معنا بود. او در طی زندگی تا هنگام مرگ در سال 138 پیش از میلاد، همواره در حال پاکسازی مناطق مختلف سرزمین باستانی ایران از شر خونخواران باقی مانده سلوکی و اقوام بدوی بود.

با سپاس از امید گرامی.

روزی شاگرد یک راهب پیر هندو از او خواست که به او درسی به یاد ماندنی بدهد. راهب از شاگردش خواست کیسه نمکی برایش بیاورد. بعد یک مشت از آن نمک را داخل لیوان نیمه پری ریخت و از او خواست آن آب را سر بکشد. شاگرد فقط توانست یک جرعه کوچک از آب داخل لیوان را بنوشد، آن هم به زحمت.
استاد پرسید: «مزه‌اش چطور بود؟»
شاگرد پاسخ داد: «بد جوری شور و تند است، اصلا نمی‌شود آن را نوشید».
پیرهندو از شاگردش خواست یک مشت نمک بردارد و او را همراهی کند و رفتند تا به کنار دریاچه‌ای رسیدند. استاد از او خواست تا نمک‌ها را داخل دریاچه بریزد، بعد یک لیوان آب از دریاچه برداشت و به دست شاگرد داد و از او خواست آن را بنوشد. شاگرد به راحتی تمام آب داخل لیوان را سر کشید.

استاد این بارهم از او مزه آب داخل لیوان را پرسید. شاگرد پاسخ داد: «کاملا معمولی بود».
پیرهندو گفت: «رنج‌ها و سختی‌هایی که انسان در طول زندگی با آنها روبرو می‌شود همچون یک مشت نمک هستند و اما این روح و قدرت پذیرش انسان است که هر چه بزرگ‌تر و وسیع‌تر بشود، می‌تواند بار آن همه رنج و اندوه را به راحتی تحمل کند، بنابراین سعی کن چون یک دریا باشی تا یک لیوان آب».

* * *
«طول زندگی خیلی کوتاهتر از عمقش است»

با سپاس از امید

نادانی رو به خردمندی کرد و گفت: فلان شخص، ثروتمندترین مرد شهر است. باید از او آموخت و گرامیش داشت.
خردمند خندید و گفت: فلانی کیسه‌اش را از پول انباشته، آنگاه تو اینجا با جیب خالی بر او می بالی و از من می‌خواهی همچون تو باشم؟!
نادان گفت: خوب گرامیش مدار، به زودی از گرسنگی خواهی مرد.
خردمند خندید و از او دور شد.

از گردش روزگار، مرد ثروتمند در کام دزدان افتاد و آنچه داشت از کف بداد و دزدان کامروا شدند. چون چندی گذشت همان نادان رو به خردمند کرد و گفت: فلان دزد بسیار قدرتمند است، باید همچون او شکست‌ناپذیر بود. و خردمند باز بر او خندید و فردای حرف نادان دزد به چنگال سربازان فرمانروای اسیر شده، برهنه‌اش نموده و در میدان شهر شلاقش می‌زدند که خردمند دید نادان با شگفتی این ماجرا را می‌بیند. دست بر شانه‌اش گذاشت و گفت: عجب قهرمانهایی داری، هریک چه زود سرنگون می‌شوند.

نادان گفت: قهرمانهای تو هم به خواری می‌افتند. خردمند خندید و گفت: قهرمانان من در ظرف اندیشه تو جای نمی گیرند، همین جا بمان و شلاق خوردن آن که گرامیش می‌داشتی را ببین. و با خنده از او دور شد.

اندیشمند کشورمان «ارد بزرگ» می‌گوید: قهرمان‌های آدم‌های کوچک، همانند آنها زود گذرند.

با سپاس از امید عزیز

کيوان مهرگان

تهران سال 1377
وزارت امور خارجه

ايران بعد از دوم خرداد 76 ايران رؤيايی شده است. همه کنجکاو هستند که سر در بياورند مردم ايران بعد از 20 سال  از انقلاب 57 باز چگونه جهان را غافلگير کرده‌اند. غربی‌ها که 20 سال به انحاي مختلف تلاش کرده‌اند بفهمند راز انقلاب 57 چه بوده بيشتر از همه در حيرت هستند. فرانسوی‌ها نوستالژی نوفل لوشاتو سراغشان آمده. ژاک شيراک به وزارت امور خارجه دستور داده ترتيب دعوت از سيدمحمد خاتمی را بدهند. دعوت رسمي تسليم ايران شده است. گروه‌های کارشناسی دست به کار شده‌اند. همه چيز مهيای سفر است. حتي برنامه ضيافت شام رئيس جمهور فرانسه به افتخار رئيس جمهور ايران و هيأت همراه هم چيده شده است. اما يک سنت قديمی کاخ اليزه با يک باور دينی مهمان منافات دارد؛ سرو شراب بر سر سفره شام. ايران به دولت فرانسه اعلام می‌کند بايد شراب از برنامه پذيرايی ضيافت شام حذف شود. فرانسوی‌ها زير بار نمی‌روند. اعلام می‌کنند اين يک سنت تشريفاتی در اليزه است. ايرانی‌ها سفر را لغو می‌کنند. فرانسوی‌ها دوباره دست به کار می‌شوند. مذاکره می‌کنند. ايرانی‌ها زير بار نمی‌روند. فرانسوی‌ها اعلام می‌کنند وجود شراب به معنای سرو نيست. ايرانی‌ها سفر رئيس جمهور را مشروط می‌کنند به حذف شراب. بالاخره دفتر تشريفات کاخ اليزه اعلام می‌کند برای اولين و آخرين بار و به افتخار رئيس جمهور ايران قهوه را جايگزين شراب کرده است.

تهران/ فرودگاه مهرآباد
دريای خزر ايرانی

کشور قزاقستان ميزبان اجلاسی درباره دريای خزر است. قرار است کشورهايی که سهيم در دريای خزر هستند دور هم جمع شوند و درباره تعيين رژيم حقوقی دريای خزر با هم مذاکره کنند. پيش از هأات بلندپايه ايرانی به رياست رئيس جمهور ايران، تيمی از وزارت امور خارجه به محل اجلاس رفته است. يکي از اعضای تيم وزارت امور خارجه متوجه می‌شود در محل استقرار هیأت‌های عالی‌رتبه نقشه‌های جعلی با مضمون تعيين رژيم حقوقی دريای خزر نصب شده تا هيأت‌ها در برابر عمل انجام شده قرار بگيرند. از همان جا به هيأت ايرانی اطلاع داده می‌شود محل برگزاری جلسه به نقشه‌های جعلی آراسته شده است. رئيس جمهور ايران به هيأت ايرانی مستقر در آلماتی اعلام می‌کند انجام سفر منوط به برچيده شدن اين نقشه‌هاست. به رغم حضور هيأت ايرانی در محل فرودگاه، منتظر می‌مانند نتيجه اعتراض ايران به نصب نقشه‌های جعلی برسد. ساعاتی بعد به هيأت ايرانی اعلام می‌کنند نقشه‌ها برچيده شده و هيأت ايرانی به سمت قزاقستان حرکت می‌کند.

منبع: روزنامه اعتماد سه شنبه، 14 مهر 1388 – شماره 2070