sama wrote @ 04/01/2009 at 11:55 ب.ظ

بالهجه اصفهانی بخوان:شماهم بله!!!!

  مسعود زارع مهرجردی wrote @ 05/01/2009 at 12:41 ق.ظ

سلام ناصر عزیز

شعر زیبایت را خواندم و خدا می داند که کلی لذت بردم.
بیت دوم به جای “که” نوشتی “مه”

دلم برایت تنگیده است و می خواستم بیایم ببینمت که نشد.خدا پدر و مادر اینترنت را بیامرزاد که گاهی وقتها می شود به عزیزانت بگویی که دلتنگشان هستی.که اگر نبود هیچکس نمی فهمید.
هر چند که دلتنگی جز با آغوش(ترجیحا از نوع باز و گرمش) و دیدن چهره(ترجیحا از نوع گشاده اش) مرتفع نمی شود.

فتوبلاگم بروز شده.

باقی بقایت

  حميدرضا wrote @ 05/01/2009 at 9:22 ق.ظ

خدا ميداند اگر ديده ام در ديدگاه همكاران نبود بلند ميگريستم. نفست گرم و قلمت روان ناصر. شعر فريدون را هم گذاشتم جايي تا همه دوستان بخوانند تا بر عزاي انسانيت تاسف خورند ! امير علي را ببوس.

  محمد باقر شهبازی wrote @ 05/01/2009 at 4:13 ب.ظ

سلام دکتر ناصر!
شعر پر معنا و مفهومی بود خصوصا اینکه شقایق هم داشت!!
با اجازتون شعر را کپی کردم.
ممنون از انتخاب مناسب و حضور سبزتان.
یا حق و التماس دعا…

  مجتبي wrote @ 10/01/2009 at 10:30 ب.ظ

دهانت

اگر چه خسته و خاموش

رسول اولوالعزم تمام گفتنيهاست

و لبخندت

اگر چه تازيانه خورده و مجروح

امام تمام شكفتنيها …
“سيد حسن حسيني”

  امیر سرداری wrote @ 22/01/2009 at 1:08 ق.ظ

میلیونها میلیون بازیگر!!!

ولی عدالت نیاز به سیاهی لشکر نداره

فقط هفتاد و دو تن کافی است!!!