حق
آشیان محمد نوریزاد با یک حمله وحشیانه تخریب شد!
همین…
پ.ن. 1: این نوشته را در دسته اخلاق جای دادم!
پ.ن. 2: چند بار خواستم همه مطالبش را برای خودم ذخیره کنم و نکردم. چقدر متأسفم و متأثر.
پ.ن. 3: برادران! باید فکری به حال خودش بکنید. اینطوری کاری از پیش نمیبرید.
پ.ن. 4: وبلاگها فرزندان ما هستند. ولی همین هم نوعی دلبستگی است و عاقبتی هم ندارد!





درود
تسلیت عرض می کنم و ما رو هم در غم خود شریک بدان و بدان که این بنده ی حقیر هم باور دارد که وبلاگ ها فرزند های ما در دنیای مجازی هستند.
سپاس