شقایق
همراهی خدا با انسان مثل نفس کشیدن است: آرام، همیشگی، نزدیک!بایگانیِ اکتبر, 2009
سمساری 3 – آرشیو MP3 ایرانی
حق
درود بر همه یاران گرامی
1) مطلب خوبی در مورد فیلم زیبای «درباره الی» در روزنامه اعتماد خواندم که زاویه دید فلسفی داشت و به شخصه استفاده کردم. مطلب را به
طور کامل در بخش دیدگاههای همان مطب «درباره الی» گذاشتم. اگر مایل بودید بخوانید.
2) دوست عزیزی میخواهند منزل 50 متری یک خوابهشان در منطقه نارمک را اجاره بدهند. اگر کسی دنبال خانه است بگوید.
3) و اما اصل مطلب: یک آرشیو MP3 ایرانی دارم شامل 15 عددDVD و بیش از 1500 آلبوم. آلبومی 100 تومان هم که بگیریم میکند به عبارت 150000 تومان که خوب احتمالا کسی نمیخرد! پس ما تخفیف هم میدهیم!!!
(قبلیها را که جای فروختن فرستادیم کنج انباری! ببینیم این یکی چه میشود!) :)
پيروزی قهوه بر شراب
کيوان مهرگان
تهران سال 1377
وزارت امور خارجه
ايران بعد از دوم خرداد 76 ايران رؤيايی شده است. همه کنجکاو هستند که سر در بياورند مردم ايران بعد از 20 
سال از انقلاب 57 باز چگونه جهان را غافلگير کردهاند. غربیها که 20 سال به انحاي مختلف تلاش کردهاند بفهمند راز انقلاب 57 چه بوده بيشتر از همه در حيرت هستند. فرانسویها نوستالژی نوفل لوشاتو سراغشان آمده. ژاک شيراک به وزارت امور خارجه دستور داده ترتيب دعوت از سيدمحمد خاتمی را بدهند. دعوت رسمي تسليم ايران شده است. گروههای کارشناسی دست به کار شدهاند. همه چيز مهيای سفر است. حتي برنامه ضيافت شام رئيس جمهور فرانسه به افتخار رئيس جمهور ايران و هيأت همراه هم چيده شده است. اما يک سنت قديمی کاخ اليزه با يک باور دينی مهمان منافات دارد؛ سرو شراب بر سر سفره شام. ايران به دولت فرانسه اعلام میکند بايد شراب از برنامه پذيرايی ضيافت شام حذف شود. فرانسویها زير بار نمیروند. اعلام میکنند اين يک سنت تشريفاتی در اليزه است. ايرانیها سفر را لغو میکنند. فرانسویها دوباره دست به کار میشوند. مذاکره میکنند. ايرانیها زير بار نمیروند. فرانسویها اعلام میکنند وجود شراب به معنای سرو نيست. ايرانیها سفر رئيس جمهور را مشروط میکنند به حذف شراب. بالاخره دفتر تشريفات کاخ اليزه اعلام میکند برای اولين و آخرين بار و به افتخار رئيس جمهور ايران قهوه را جايگزين شراب کرده است.
تهران/ فرودگاه مهرآباد
دريای خزر ايرانی
کشور قزاقستان ميزبان اجلاسی درباره دريای خزر است. قرار است کشورهايی که سهيم در دريای خزر هستند دور هم جمع شوند و درباره تعيين رژيم حقوقی دريای خزر با هم مذاکره کنند. پيش از هأات بلندپايه ايرانی به رياست رئيس جمهور ايران، تيمی از وزارت امور خارجه به محل اجلاس رفته است. يکي از اعضای تيم وزارت امور خارجه متوجه میشود در محل استقرار هیأتهای عالیرتبه نقشههای جعلی با مضمون تعيين رژيم حقوقی دريای خزر نصب شده تا هيأتها در برابر عمل انجام شده قرار بگيرند. از همان جا به هيأت ايرانی اطلاع داده میشود محل برگزاری جلسه به نقشههای جعلی آراسته شده است. رئيس جمهور ايران به هيأت ايرانی مستقر در آلماتی اعلام میکند انجام سفر منوط به برچيده شدن اين نقشههاست. به رغم حضور هيأت ايرانی در محل فرودگاه، منتظر میمانند نتيجه اعتراض ايران به نصب نقشههای جعلی برسد. ساعاتی بعد به هيأت ايرانی اعلام میکنند نقشهها برچيده شده و هيأت ايرانی به سمت قزاقستان حرکت میکند.
منبع: روزنامه اعتماد سه شنبه، 14 مهر 1388 – شماره 2070
گام یازدهم: رساله افیونیه
افیون که به فرنگی آن را اُپیوم (Opium) گویند، جزئی از مجموعه داروهای مرکبّه بوده و همواره مورد استفاده داروسازان قرار میگرفته است و
چون در هر تریاک یا تریاق یک جزءِ افیون هم وجود داشته است، کمکم تریاک و افیون دو کلمة مترادف پنداشته شده است. در ادب فارسی هم، تریاق و تریاک، هر دو به معنی پادزهر به کار رفته است. مصرف تریاک به مفهوم امروزی آن، هرچند از زمان صفویه شایع شده، ولی جسته وگریخته پیش از آن هم در برخی از متون دیده شده است.
علما «بیهوشی» حاصل از تریاک را مصداق «خدر» و «فتور» دانستهاند و از آنجا که پیغمبر اکرم(ص) هر مادّة مُسکر (= مستیآور) و مُفَتِّر (سستیآور) را نهی فرموده است؛ بنابر جامعیّتی که میان خمر و موادّی همچون افیون و بنگ و حشیش بوده، برخی فقیهان بر پایة قیاس فقهی حکم به حرمت این موادّ دادهاند.
مولّف کتاب افیونیّه، عمادالدّین محمود بن مسعود شیرازی، طبیب قرن دهم هجری با توجه به سودها و زیانهای افیون، خواسته مردم را به این نکته هشدار دهد که هرچند از این مادّه برای منظورهای مختلف پزشکی و داروئی استفاده میشود و از آن به عنوان یکی از «منوّمات» و «مرقّدات»، یعنی خوابکننده و بیهوشکننده به هدف درمان بیماریها، یاد میکنند ولی در حال عادی زیانهای روحی و جسمی را دربردارد که به حکم شرع و عقل مصرف آن ممنوع است و باید از آن پرهیز نمایند.
کتاب رساله افیونیه زیر نظر استاد دکتر مهدی محقق، توسط آقایان دکتر رسول چوپانی و دکتر امید صادقپور و خانم وجیهه پناهی تصحیح و تحقیق شده و به عنوان آخرین کتاب از مرحله نخست طرح احیای میراث مکتوب طب سنتی ایران منتشر شده است.
گام دهم: دور ساختن هرگونه زیان از تن آدمیان
«دفع مضارالكلیه عن الابدان الانسانیه بتدارك انواع خطاء التدبیر» كه به اسامی دیگر و نزدیك به آن مثلاً «تدارك خطا الواقع فی التدبیر الطبی»،
«رفع مضارالكلیه» و… نیز خوانده شده، گوهری كمشناخته از گنجینه پربهای آثار طبی پورسینا است که اصل عربی این كتاب را پورسینا در فاصله زمانی سالهای 392 و 403 هجری قمری در 7 مقاله (فی تعدید انواع الخطا، فی الهواء، فی الحمام، فی الطعام، فی الماء و المشروبات، فیالحركات و فی امرالاستفراغ) به درخواست وزیر دانشپرور علی بن مأمون خوارزمشاه یعنی ابوالحسن احمدبن محمد السهلی نگاشته است كه از آن نسخ خطی متعددی در كتابخانههای ایران و جهان قابل دسترس است.
نكته بسیار جالب و نوآوری كه پورسینا با تألیف این اثر ماندگار به جهان پزشكی ارائه كرده و باب آن را گشوده است در حقیقت همان تدارك الخطا، یا به معنای روشن، جبران كاستیها و اشتباهاتی است كه ممکن است برای انسان در مسائل مرتبط با حفظ الصحه، آگاهانه یا ناآگاهانه، روی دهد.
این کتاب به تازگی زیر نظر استاد برجسته دانشگاه، جناب آقای دکتر محمدمهدی اصفهانی توسط دکتر علیرضا عباسیان تصحیح و به دست دکتر مجید انوشیروانی ویراستاری شده است.
گام نهم: فواید الطفیه
لطیف قزوینی در این کتاب بارها از پزشکان بزرگ یاد کرده و نظریات آنان را ذکر نموده است… وی بیش از همه از محمدبنزکریای رازی بهره
برده و به نام وی استناد کرده است….
او سه بار از ابن سینا تحت عنوانهای شیخالرئیس، جناب شیخالرئیس و نیز مولانا شیخالرئیس یاد کرده و در سه جا به قول صاحب ذخیره یعنی سید اسماعیل جرجانی اشارت دارد. مؤلّف در عین حال که به گفته های پزشکان پیشین تکیه دارد، به شیوهها و درمانهای طبیبان همعصر خویش نیز توجه کرده و بر قیاس و منطق خویش تکیه دارد.
لطیف قزوینی طبیبی محقق بود و در کتاب خویش بارها از تجربیاتی که انجام داده و شیوهها و داروهایی که از آن نتیجه گرفته، یاد کرده است. وی گرچه پیرو طبّ کهن بوده ولی از طبّ اروپایی نیز غافل نمانده است. برای مثال در درمان سکته نظر خود را در مورد کاربرد جوهر انتیموان ذکر کرده است.
به طور خلاصه آنچه میتوان گفت آن است که کتاب فواید الطفیّه، کتابی است ارزنده و آکنده از تجربیات شخصی مؤلّف که برخی از آنها میتواند امروزه نیز کاربرد داشته باشد. این کتاب ارزشمند به همت دکتر مجید انوشیروانی و زیر نظر استاد دکتر حسن تاجبخش تصحیح و تحقیق شده است.
