حق
درود بر شما
ده روزی از دوسالگی این آشیان میگذرد و من این روزها نه وقت داشتم و نه حوصله که برای خودم هورا بکشم و به خودم تولدت مبارک بگویم!
(بزن دست قشنگه رو! برادرا سوت نزنن، خلاف عفت عمومیه، خواهرا همه بشینن تکون نخورن!)
آری، دو سال گذشت و طی آن 134 مطلب روی دیوارهای این آشیان نوشته شد، دوستان 1100 یادگاری بر دیوارها نگاشتند، بیش از 38000 نفر میهمانمان شدند و گفتگوهای زیادی شکل گرفت و چیزهای زیادی آموختیم و رابطههای قشنگی متولد شد.
دوستان بسیار از جایجای کره زمین به صفحه «پرسش و پاسخ پزشکی» مراجعه کردند و پرسشهایی مطرح کردند که کمترین نیز با بهرهگیری از دانش اندک خود در پزشکی جدید و سنتی تلاش کردم تا حد ممکن ایشان را راهنمایی کنم و البته در این راه گهگاهی از نظرات تخصصی اساتید و دوستانی نیز استفاده جستم.
جالب است که پس از دو سال، اکنون هم که نخستین نوشتهام (یا به نوعی مانیفستم) را میخوانم برایم تازگی دارد و همچنان به کلیات و جزئیات آن پایبندم و در طول زمانی که گذشته نیز در همان جهت حرکت و تلاش کردهام.
در این مدت بیشترین ارجاع را از آشیان مرجان گرامی داشتم (بیش از 2000 بار!) که شوربختانه چندی پیش تصمیم گرفت دیگر ننویسد. پس از ایشان هم به ترتیب حضرت گوگل بود و محجوب مهربان و ماماتی گل و گجموی جان و دکتر عازمیخواه بزرگ و دکتر ارشای عزیز و همسربانو و مسعود یار و دیگرانی که بسیارند و بسیار عزیز. از این میان برخی گرفتارند و برخی کم مینویسند و برخی اصلا. برای همهشان آرزوی آزادی و آزادگی دارم.
در این میان محبوبترین نوشتههای این آشیان به شرح زیرند که تأملی در آنها جالب است:
و همینطور بیشترین کلیکشدههای آشیان (که باز هم جالب توجهاند):
اما جالبترین مورد به نظر من، موارد جستجو شده است که دوستان با آنها از طریق موتورهای جستجو به آشیان شقایق راهنمایی شدهاند («شقایق» با مجموع 603 مورد مقام نخست را دارد). دیدن همه موارد جستجو شده تا آخرین آنها نیز گاهی عجیب، گاهی خندهدار و گاهی «شاخدرآور!»است. مثلا برخی دوستان با جستجوی نام انواع انحرافهای اخلاقی و جنسی، انواع واژگان مستهجن یا نام هنرپیشگان آنچنانی به همراه واژگانی چون «لخت»، «سک.سی» و… به محفل ما رسیدهاند که هرچه فسفر خرج کردم علت را ندانستم!
سخن آخر آنکه در این دو سال در موارد زیادی انرژی مثبتی که از شما گرفتم، محبت و مهربانی که از شما دیدم، این که از سوی برخی محرم اسرار شمرده شدم، این که تشویق یا دعوایم کردید،… مرا به ادامه راهی که برگزیدهام –که چیزی جز آموختن و آموزاندن، دغدغهمندی و کنش اجتماعی، گسترش مهربانی و اخلاق و دانشخواهی… و گاهی هم کاهش درد و رنج بیماری یا دردمندی نبوده است- مشتاق کرده و نومیدی و فسردگی و تنبلی را از حال و هوای آشیانمان دور کرده است.
دست همه یاران را به گرمی میفشارم و رویتان را میبوسم (البته این در مورد آقایان بود!! در مورد بانوان با حفظ حریم شرعی، تنها سپاستان میگویم!)
شما هم منت بگذارید و هر نکته، انتقاد یا پیشنهادی برای بهینه شدن فضای این آشیان دارید در میان بگذارید، با منت روی چشم میگذارم و در حد توانم برای بهتر شدن میکوشم.
بهروز و پیروز باشید.
شاد زی.
……
به نام سلام
سلام
تولدت مبارک!
شقایق دوساله شد، اما من یک ساله که مهمونشم، یک ساله که پیداش کردم و جالبتر از همه «مورد جستجو»ی من هستش که به این آشیون راه پیدا کردم. شاید اصلاً به ذهن کسی خطور نکنه که من اینجا رو با چه عنوان جستجویی پیدا کردم. ولی اون عنوان، کسی بود که الآن یک ساله ازش خبر ندارم.
در این یک سال پیوسته دعاگویش بودم و بسیار برایش دلتنگ شدم…
هرجا هست امیدوارم موفق و پیروز و بهروز باشه تا همیشه…
ازش متشکرم تا همیشه…
آقای دکتر مهربان! تو این یک سال بهترین محل برای صحبت، همدلی، همدردی، مهربانی و، و، و… برای من شقایق بود و شقایق.
درسها گرفتم از شقایق و شقایقیها.
امیدوارم شقایق پایدار باشه تا همیشه.
از متنهای زیبایی که تا کنون روی دیوار شقایق نگاشتهاید که همه زیبا و زیبا و شقایقی بودن، متن «پرنده پر» را هر وقت میخونم دگرگون میشم، و هر بار به توانایی شما در نوشتن بیشتر و بیشتر ایمان پیدا میکنم.
بهتون تبریک میگم.
پایدار و پاینده باشید.
«تا شقایق هست، زندگی باید کرد.»
———————————————————————————–
حق
نیایش خوب، درود
تو یکی از صمیمیترین میزبانهای آشیان شقایق بودهای تا به حال.
از آن دوست نادیده هم بسیار سپاسگزارم که خیرش شاید، موجب شد تو مشتری این خانه شوی.
درباره نوشتنهای من هم که باز هم اغراق کردهای ولی خوب است بدانی آن نوشته، داستان نیست؛ خط به خطش از جانم کنده شده است. من با آن آدم و در آن روزگار زیستهام و هنوز هم گهگداری با همان نیت به زیارت حضرت معصومه میروم و در مسجد جمکران هم دو رکعتی برای آمرزشش میخوانم.
این همان است که میگویند وقتی سخنی از دل برآید، لاجرم بر دل مینشیند.
خیلیها «پرنده پر» را خیلی دوست دارند.
سپاس که نظرت را گفتی ولی کاش نقدی و انتقادی هم میکردی.
راستی مادر بهترند؟
شاد زی.